Motmot

Grijsteugeltodietiran vs Acretodietiran

Hemitriccus spodiops versus Hemitriccus cohnhafti

Oefenen

Speel een quiz met Grijsteugeltodietiran en Acretodietiran

Grijsteugeltodietiran (Hemitriccus spodiops) Grijsteugeltodietiran
Acretodietiran (Hemitriccus cohnhafti) Acretodietiran

Media

Laden…

Kort gezegd

Het meest betrouwbare veldkenmerk om de Grijsteugeltodietiran van de Acretodietiran te scheiden, is de kleur en het patroon van de onderdelen en vleugelranden bij volwassenen: Grijsteugeltodietiran toont een grijsgroene borst met vage witachtige strepen en een duidelijke geelachtige witte buik, terwijl Acretodietiran een olijfgroene borst heeft met duidelijke romige geelachtige strepen en een scherp zwavelgele onderbuik. In de vleugel vertoont Acretodietiran zwartachtige vluchtveren met gele buiten- en witachtige binnenranden, wat een contrasterender patroon creëert dan de donkere olijfgroene vleugels van de Grijsteugeltodietiran met alleen onduidelijke geelachtige olijfvleugelstreepjes. Beide zijn kleine, kortstaartige vliegenvangers met een vergelijkbare structuur, maar Acretodietiran is gemiddeld iets zwaarder. Ook de kleur van het gezicht en de iris helpt: Grijsteugeltodietiran heeft grijsgroene lores en een bleke gele iris, terwijl Acretodietiran kastanjebruine lores en een crème tot bruinachtige hazelnoot iris toont. Vocalisaties verschillen, maar zijn niet altijd gemakkelijk in het veld te gebruiken.

Herkenningstips

  1. Strepen op de onderdelen en buikkleur: Grijsteugeltodietiran heeft vage witachtige strepen op een grijsgroene borst en een duidelijke geelachtige witte buik; Acretodietiran toont romige geelachtige strepen op een olijfgroene borst en een duidelijk zwavelgele onderbuik en onderstaartdekken. Dit is vaak het meest betrouwbare veldkenmerk bij goed licht.
  2. Vleugelpatroon: De vleugels van Acretodietiran zijn zwartachtig met gele buiten- en witachtige binnenranden op de vluchtveren, en twee contrasterende geelachtige kastanjebruine vleugelstreepjes. Grijsteugeltodietiran heeft donkere olijfgroene vleugels met alleen enigszins onduidelijke geelachtige olijfvleugelstreepjes. Zoek naar het meer contrasterende, helderdere vleugelpatroon op Acretodietiran, vooral in de vlucht of wanneer hij zit met gesloten vleugels.
  3. Gezicht en lores: Grijsteugeltodietiran toont grijsgroene lores op een olijfgroen gezicht, terwijl Acretodietiran kastanjebruine lores en een kastanjebruine wash op het gezicht heeft. Dit kan subtiel zijn, maar bij dichtbijzicht zijn de kastanjebruine tonen van Acretodietiran onderscheidend.
  4. Kroonpatroon: Acretodietiran heeft donkerdere strepen op de kroon, terwijl Grijsteugeltodietiran een eenvoudige donkere olijfgroene kroon heeft met een korte bossige kuif. In de praktijk kan de kuif op Grijsteugeltodietiran zichtbaar zijn wanneer deze omhoog is.
  5. Iris kleur: Grijsteugeltodietiran heeft een bleke gele iris; de iris van Acretodietiran is crème tot bruinachtige hazelnoot. Dit is het beste te zien bij goed licht en dichtbijzicht.
  6. Kleur van poten en voeten: Grijsteugeltodietiran heeft roze-grijze tot roze poten en voeten; die van Acretodietiran zijn grijs. Dit is subtiel en niet altijd zichtbaar in het veld.
  7. Staartkleur: Acretodietiran heeft een zwartachtige staart met donkere groene binnenveren; de staart van Grijsteugeltodietiran is donker olijfgroen. Dit is een klein kenmerk, maar kan helpen in combinatie.
  8. Snavelkleur: Beide hebben een platte, breed gebaseerde snavel, maar de snavel van Acretodietiran heeft een romige basis aan de onderkaak, terwijl die van Grijsteugeltodietiran over het algemeen zwartachtig is. Dit verschil is subtiel.
  9. Grootte en structuur: Acretodietiran is iets zwaarder (9 g vs. 7 g voor Grijsteugeltodietiran), maar beide zijn ongeveer 11 cm lang en delen een compacte, kortstaartige vorm. Grootte is geen betrouwbaar veldkenmerk tenzij behandeld.
  10. Vocalisaties: Het lied van Acretodietiran is een korte, laag klinkende triller van "tick" noten, meestal zonder inleidende noten, plus enkelvoudige oproepen. De stem van Grijsteugeltodietiran is niet goed beschreven, maar zou vergelijkbaar zijn met andere Hemitriccus. Gebruik de stem alleen met voorzichtigheid, tenzij goed bekend.
  11. Geografische context: Als gezien in Brazilië, is het Acretodietiran. In Bolivia of Peru kunnen beide soorten voorkomen, dus het verenkleed is belangrijker.
  12. Geslacht en leeftijd: Beide soorten hebben een vergelijkbaar verenkleed in beide geslachten; er is geen seksueel dimorfisme opgemerkt. Er zijn geen onderscheidende juvenile of onvolwassen kenmerken beschreven, dus volwassen veldkenmerken moeten voor alle leeftijden worden gebruikt.
  13. Valstrikken: Slecht licht kan de subtiele verschillen in strepen en buikkleur verdoezelen. De vleugelstreepjes op Grijsteugeltodietiran kunnen duidelijker lijken in versleten verenkleed, dus gebruik meerdere kenmerken. Kleurverschillen in het gezicht kunnen subtiel en variabel zijn.
  14. Bij twijfel: Focus op de combinatie van onderdekken, buikkleur en vleugelpatroon. Als deze ambigu zijn, gebruik dan iris en gezichtskleur als ondersteunende kenmerken.

Grootte

Beide soorten zijn ongeveer 11 cm lang, maar Acretodietiran is iets zwaarder (een mannetje woog 9 g) vergeleken met het gemiddelde van 7 g voor Grijsteugeltodietiran [wikidata]. In de hand of met ervaring kan Acretodietiran iets robuuster lijken, maar dit is subtiel en niet altijd betrouwbaar in het veld.

Verenkleed

Gedrag

Er zijn geen significante gedragsverschillen beschreven in de bronnen. Beide soorten zijn kleine, actieve vliegenvangers die waarschijnlijk worden gezien terwijl ze foerageren in het midden van het bos of de lagere boomtop, vaak stil zittend of korte sprongetjes maken voor insecten.

Habitat

Beide soorten overlappen in Bolivia en Peru, maar Acretodietiran komt ook voor in Brazilië. Habitatvoorkeuren zijn niet gedetailleerd in de bronnen, maar beide zijn geassocieerd met vochtige bosgebieden. De locatie kan helpen: als gezien in Brazilië, is het Acretodietiran; in Bolivia of Peru zijn beide mogelijk.

Geluid

Acretodietiran geeft een korte, laag klinkende triller van "tick" noten, meestal zonder inleidende noten, en ook enkelvoudige oproepen zoals "skep," "keek," of "kup." De vocalisaties van Grijsteugeltodietiran zijn niet in detail beschreven in de bronnen, maar zouden vergelijkbaar zijn met andere Hemitriccus-soorten. In de praktijk kunnen vocale verschillen subtiel zijn en ervaring of opnames vereisen voor een zekere scheiding.

Stuur een betere beschrijving

Gebruik dezelfde onderdelen als de vergelijking. Je tekst staat meteen live.

The most reliable field mark to separate Yungas Tody-Tyrant from Acre Tody-Tyrant is the color and pattern of the underparts and wing edges in adults: Yungas shows a grayish olive breast with faint whitish streaks and a clear yellowish white belly, while Acre has olive-green breast with distinct creamy yellowish streaks and a sharply sulphur-yellow lower belly. In the wing, Acre Tody-Tyrant displays blackish flight feathers with yellow outer and whitish inner edges, creating a more contrasting pattern than the Yungas' dark olive-green wings with only indistinct yellowish olive wing bars. Both are small, short-tailed flycatchers with similar structure, but Acre is slightly heavier on average. Face and iris color also help: Yungas has grayish buff lores and a pale yellow iris, while Acre shows tawny lores and a cream to brownish hazel iris. Vocalizations differ, but are not always easy to use in the field.

  1. Underpart streaking and belly color: Yungas Tody-Tyrant has faint whitish streaks on a grayish olive breast and a clear yellowish white belly; Acre Tody-Tyrant shows creamy yellowish streaks on an olive-green breast and a distinctly sulphur-yellow lower belly and undertail coverts. This is often the most reliable field mark in good light.
  2. Wing pattern: Acre Tody-Tyrant's wings are blackish with yellow outer and whitish inner edges on the flight feathers, and two contrasting yellowish tawny wing bars. Yungas has dark olive-green wings with only somewhat indistinct yellowish olive wing bars. Look for the more contrasting, brighter wing pattern on Acre, especially in flight or when perched with wings closed.
  3. Face and lores: Yungas shows grayish buff lores on an olive-green face, while Acre has tawny lores and a tawny wash on the face. This can be subtle, but in close views the tawny tones of Acre are distinctive.
  4. Crown pattern: Acre Tody-Tyrant has darker streaks on the crown, while Yungas has a plain dark olive-green crown with a short bushy crest. In practice, the crest on Yungas may be visible when raised.
  5. Iris color: Yungas has a pale yellow iris; Acre's iris is cream to brownish hazel. This is best seen in good light and close views.
  6. Leg and foot color: Yungas has pinkish gray to pinkish legs and feet; Acre's are gray. This is subtle and not always visible in the field.
  7. Tail color: Acre has a blackish tail with dark green inner vanes; Yungas' tail is dark olive-green. This is a minor mark but may help in combination.
  8. Bill color: Both have a flattish, wide-based bill, but Acre's bill has a creamy base to the mandible, while Yungas' is blackish overall. This difference is subtle.
  9. Size and structure: Acre Tody-Tyrant is slightly heavier (9 g vs. 7 g for Yungas), but both are about 11 cm long and share a compact, short-tailed shape. Size is not a reliable field mark unless handled.
  10. Vocalizations: Acre's song is a short, low-pitched trill of "tick" notes, usually without introductory notes, plus single-note calls. Yungas' voice is not well described but is said to be similar to other Hemitriccus. Use voice only with caution unless well known.
  11. Geographic context: If seen in Brazil, it is Acre Tody-Tyrant. In Bolivia or Peru, both species may occur, so plumage is more important.
  12. Sex and age: Both species have similar plumage in both sexes; no sexual dimorphism is noted. No distinctive juvenile or immature marks are described, so adult field marks should be used for all ages.
  13. Pitfalls: Poor light can obscure the subtle differences in streaking and belly color. The wing bars on Yungas may appear more distinct in worn plumage, so use multiple marks. Face color differences can be subtle and variable.
  14. When in doubt: Focus on the combination of underpart streaking, belly color, and wing pattern. If these are ambiguous, use iris and face color as supporting marks.

Both species are about 11 cm long, but Acre Tody-Tyrant is slightly heavier (one male weighed 9 g) compared to Yungas Tody-Tyrant's average of 7 g [wikidata]. In the hand or with experience, Acre may appear a bit bulkier, but this is subtle and not always reliable in the field.

  • Adults (both sexes):
  • Head and Face: Yungas has a dark olive-green crown with a short bushy crest and grayish buff lores, while Acre has a greenish olive head with darker streaks on the crown and tawny lores plus a tawny wash on the face.
  • Back and Rump: Yungas is dark olive-green; Acre is greenish olive, often appearing brighter.
  • Wings: Yungas has dark olive-green wings with yellowish olive ends on the coverts, forming two indistinct wing bars. Acre's wings are blackish with yellow outer edges and whitish inner edges on the flight feathers, plus black coverts with yellowish tawny edges, forming two more contrasting wing bars.
  • Tail: Yungas' tail is dark olive-green; Acre's is blackish with dark green inner vanes.
  • Underparts: Yungas shows grayish olive throat and underparts with faint whitish streaks, except for a clear yellowish white belly. Acre has olive-green throat and breast with creamy yellowish streaks, unstreaked olive-green upper belly and flanks, and a sharply sulphur-yellow lower belly and undertail coverts.
  • Iris and Bare Parts: Yungas has a pale yellow iris and pinkish gray to pinkish legs/feet; Acre has a cream to brownish hazel iris and gray legs/feet.
  • Juvenile/Immature: No specific juvenile or immature wing pattern differences are described in the sources; all contrasts above apply to adults and presumed to immatures unless otherwise noted.

No significant behavioral differences are described in the sources. Both species are small, active flycatchers likely to be seen foraging in the midstory or lower canopy, often perched quietly or making short sallies for insects.

Both species overlap in Bolivia and Peru, but Acre Tody-Tyrant also occurs in Brazil. Habitat preferences are not detailed in the sources, but both are associated with humid forest regions. Locality can help: if seen in Brazil, it is Acre; in Bolivia or Peru, both are possible.

Acre Tody-Tyrant gives a short, low-pitched trill of "tick" notes, usually without introductory notes, and also single-note calls like "skep," "keek," or "kup." The Yungas Tody-Tyrant's vocalizations are not described in detail in the sources, but are said to be similar to other Hemitriccus species. In practice, vocal differences may be subtle and require experience or recordings for confident separation.

Wijzigingen weggooien?

Je hebt niet-opgeslagen wijzigingen. Als je nu weggaat, gaan die verloren.

Grijsteugeltodietiran · Acretodietiran · Mijn lastige vogels