Motmot

Robijnkeelkolibrie vs Hommelkolibrie

Archilochus colubris versus Selasphorus heloisa

Oefenen

Speel een quiz met Robijnkeelkolibrie en Hommelkolibrie

Robijnkeelkolibrie (Archilochus colubris) Robijnkeelkolibrie
Hommelkolibrie (Selasphorus heloisa) Hommelkolibrie

Media

Laden…

Kort gezegd

De meest betrouwbare scheiding in het veld is de keel van de volwassen man: Robijnkeelkolibrie toont een scherp gedefinieerde, sterk iriserende robijnrode gorget (keelvlek) die vanuit sommige hoeken zwartachtig lijkt, terwijl de mannelijke Hommelkolibrie een magenta tot blauwachtig-paarse gorget heeft met uitlopende achterveren. Vrouwtjes en onvolwassen vogels zijn lastiger, maar de Hommelkolibrie toont altijd een kleine witte vlek achter het oog en meer uitgebreide kaneel- of buffkleur op de flanken, terwijl de Robijnkeel het oogvlekje mist en eenvoudigere onderdelen heeft. Grootte is ook een sterke aanwijzing: de Hommelkolibrie is merkbaar kleiner en compacter, met een kortere snavel en staart. In de vlucht zijn de staartvorm en kleurpatroon belangrijk: Robijnkeel vrouwtjes en juvenielen hebben ingesneden staarten met witte punten, terwijl de Hommelkolibrie een complexer staartpatroon toont met kaneel, zwart en bronzen groen, plus een brede witte punt. Het verspreidingsgebied is een belangrijke factor: Robijnkeel is algemeen in het oosten van Noord-Amerika, terwijl de Hommelkolibrie endemisch is in Mexico en slechts een zeldzame dwaalgast ten noorden daarvan.

Herkenningstips

  1. Kleur van de keel van de volwassen man: Robijnkeel toont een scherp gedefinieerde, iriserende robijnrode gorget die vanuit sommige hoeken zwartachtig lijkt; de Hommelkolibrie heeft een metallic magenta tot blauwachtig-paarse (of amethist-violette) gorget met uitlopende achterveren. Alleen mannelijke vogels tonen deze kenmerken.
  2. Witte vlek achter het oog: Aanwezig bij alle Hommelkolibries (beide seksen, alle leeftijden), afwezig bij Robijnkeel. Dit is een belangrijke markering voor vrouwtjes en onvolwassen vogels.
  3. Kleur van de flanken: De Hommelkolibrie toont uitgebreide roodachtige kaneel of buffkleur op de flanken (lichte buffkleur in S. h. margarethae), terwijl de Robijnkeel eenvoudigere, witachtige of grijzige onderdelen heeft met weinig of geen kleur op de flanken.
  4. Staartpatroon (vrouw/onvolwassen): Robijnkeel vrouwtjes en juvenielen hebben een ingesneden staart met buitenveren die in groen, zwart en wit zijn gebandeerd. De Hommelkolibrie heeft een complexer staart: centrale veren zijn bronzen groen met kaneel aan de basis, buitenveren met kaneel, zwart, bronzen groen en een brede witte (of off-white) punt. Vrouwelijke Hommelkolibries hebben meer zwart en minder kaneel in de staart dan de mannelijke.
  5. Staartvorm: Robijnkeel vrouwelijke/onvolwassen staarten zijn ingesneden; de staarten van de Hommelkolibrie zijn meer vierkant of iets afgerond, met de uitlopende witte punt die prominenter is in S. h. margarethae.
  6. Structuur van de snavel: De Hommelkolibrie heeft een korte, rechte, zwartachtige snavel; de snavel van de Robijnkeel is iets langer en slanker, vooral bij vrouwtjes.
  7. Grootte en structuur: De Hommelkolibrie is merkbaar kleiner en compacter, met een kortere snavel en staart. De Robijnkeel is groter en lijkt slanker, vooral wanneer hij zit.
  8. Vorm van de gorget (man): De gorgetveren van de Hommelkolibrie lopen uit en naar achteren, waardoor een stekelige of uitlopende uitstraling ontstaat; de gorget van de Robijnkeel is plat en scherp begrensd.
  9. Keelmarkeringen (vrouw/juveniel): Robijnkeel vrouwtjes/juvenielen hebben een witte keel, soms met doffe strepen of stippen; vrouwelijke Hommelkolibries hebben metallic bronzen vlekken op de keel.
  10. Kleur van de onderdelen: De Hommelkolibrie (vooral S. h. margarethae) kan pure witte onderdelen tonen, terwijl de Robijnkeel meer grijzig of vuil onder is.
  11. Vocalisaties: Indien gehoord, zijn het hoge, dunne, zeurende lied en het luide vleugelgeruis (vooral tijdens de vertoning) van de Hommelkolibrie kenmerkend; de Robijnkeel is stiller en minder waarschijnlijk te identificeren op geluid.
  12. Vertoningsgedrag: Mannelijke Hommelkolibries zweven voor vrouwtjes met de gorget uitgespreid en de staart omhoog, soms met verticale bewegingen; mannelijke Robijnkeels voeren duikvertoningen en snelle horizontale bogen uit.
  13. Verspreidingsgebied en context: De Robijnkeel is de standaard kolibrie in het oosten van Noord-Amerika; de Hommelkolibrie is endemisch in Mexico en slechts een zeldzame dwaalgast ten noorden daarvan. Als gezien in de VS buiten Mexico, is de Hommelkolibrie extreem onwaarschijnlijk, behalve in het zuiden van Arizona of Texas.
  14. Habitat: De Robijnkeel geeft de voorkeur aan tuinen, parken en bossen in zijn verspreidingsgebied; de Hommelkolibrie wordt vaker aangetroffen bij een verscheidenheid aan bloeiende planten, vooral op lage tot gemiddelde hoogtes in Mexicaanse habitats.
  15. Valstrikken: Onvolwassen mannelijke Robijnkeels kunnen zware keelmarkeringen tonen, maar nooit de metallic paarse of uitlopende gorget van de Hommelkolibrie. De keelvlekken van de vrouwelijke Hommelkolibrie zijn metallic, niet dof zoals bij de Robijnkeel. Controleer altijd op de witte oogvlek en de kleur van de flanken.

Grootte

De Hommelkolibrie is een van de kleinste kolibries, met een lengte van 5,9–7,5 cm en een gewicht van 2–2,7 g. De Robijnkeelkolibrie is groter (hier niet gespecificeerd, maar typisch rond de 7–9 cm en 2,5–4,5 g [avonet]), met mannetjes kleiner dan vrouwtjes. In directe vergelijking lijkt de Hommelkolibrie merkbaar kleiner en compacter, met een proportioneel kortere snavel en staart. Dit formaatverschil is vaak zelfs op afstand zichtbaar, vooral wanneer beide soorten bij dezelfde voederplaats of bloemenpatch worden gezien.

Verenkleed

Juveniele en vrouwelijke Robijnkeelkolibries missen de rode keel van de volwassen man en tonen in plaats daarvan een witte of licht gestreepte keel, een ingesneden staart met buitenveren die in groen, zwart en wit zijn gebandeerd, en een over het algemeen eenvoudige uitstraling. Juveniele mannetjes kunnen zwaardere keelmarkeringen tonen, maar hebben de volledige rode gorget niet. De Hommelkolibrie van beide seksen en alle leeftijden toont een kleine witte vlek achter het oog, een kenmerk dat afwezig is bij de Robijnkeel. Mannetjes hebben een metallic magenta tot blauwachtig-paarse gorget (donker amethist-violet in S. h. margarethae), met uitlopende achterveren, en kaneel of buffkleurige flanken. Vrouwtjes hebben metallic vlekken op de keel en meer kaneel of buffkleur op de flanken en onderstaartdeksels, met een staart die meer zwart en minder kaneel heeft dan die van het mannetje, en punten die off-white of puur wit zijn, afhankelijk van de ondersoort. Het staartpatroon bij de Hommelkolibrie is complexer, met bronzen groen, zwart en roodachtig kaneel, en een brede witte punt, terwijl de staarten van de vrouwelijke/onvolwassen Robijnkeel ingesneden en eenvoudig gebandeerd zijn. Het bovenste vleugelpatroon wordt niet als diagnostisch voor een van beide soorten beschreven.

Gedrag

Beide soorten zweven om te voeden en voeren paringsvertoningen uit, maar mannelijke Hommelkolibries worden opgemerkt voor het zweven voor vrouwtjes met de gorget uitgespreid en de staart omhoog, evenals het maken van ritmische verticale bewegingen. Mannelijke Robijnkeels voeren dramatische duikvertoningen en snelle horizontale bogen uit voor zittende vrouwtjes. De Hommelkolibrie wordt vaak gedomineerd door grotere kolibries, maar kan in hun territoria binnensluipen vanwege zijn kleine formaat. De Robijnkeel is waarschijnlijker de dominante kolibrie in het oosten van Noord-Amerika. Beide soorten kunnen langs een tak schuifelen, maar geen van beiden loopt of huppelt.

Habitat

De Robijnkeelkolibrie is wijdverspreid en algemeen in het oosten van Noord-Amerika tijdens het broedseizoen, met een voorkeur voor loof- of gemengde bossen, tuinen en parken, en overwintert in Midden-Amerika, Mexico en Florida. De Hommelkolibrie is endemisch in Mexico, met een voorkeur voor een verscheidenheid aan bloeiende planten op lage tot gemiddelde vegetatiehoogtes, en is slechts een zeldzame dwaalgast in de Verenigde Staten. Habitatoverlap is extreem zeldzaam, behalve in dwaalsituaties.

Geluid

Het lied van de Hommelkolibrie is een hoog, dun, zeurend 'sss ssssssssis' of 'seeuuuuu,' dat aan het einde vervaagt, en zijn roepen zijn hoge chips die vergelijkbaar zijn met andere Selasphorus-soorten. De vleugels van het mannetje produceren een luid, insectachtig gezoem, vooral tijdens de vertoning. De vocalisaties van de Robijnkeelkolibrie worden hier niet beschreven, maar zijn over het algemeen minder kenmerkend en stiller; vleugelgeluiden worden niet als een veldkenmerk benadrukt.

Stuur een betere beschrijving

Gebruik dezelfde onderdelen als de vergelijking. Je tekst staat meteen live.

The most reliable separation in the field is the adult male's throat: Ruby-throated Hummingbird shows a sharply defined, highly iridescent ruby-red gorget (throat patch) that appears blackish from some angles, while Bumblebee Hummingbird males have a magenta to bluish-purple gorget with flared hind feathers. Females and immatures are trickier, but Bumblebee Hummingbird always shows a small white spot behind the eye and more extensive cinnamon or buff on the flanks, while Ruby-throated lacks the eye spot and has plainer underparts. Size is also a strong clue: Bumblebee Hummingbird is noticeably smaller and more compact, with a shorter bill and tail. In flight, tail shape and color pattern are important—Ruby-throated females and juveniles have notched tails with white tips, while Bumblebee Hummingbird shows a more complex tail pattern with cinnamon, black, and bronzy green, plus a wide white tip. Range is a major factor: Ruby-throated is common in eastern North America, while Bumblebee Hummingbird is endemic to Mexico and only a rare vagrant north of there.

  1. Adult male throat color: Ruby-throated shows a sharply defined, iridescent ruby-red gorget that appears blackish from some angles; Bumblebee Hummingbird has a metallic magenta to bluish-purple (or amethyst violet) gorget with flared hind feathers. Only males show these features.
  2. White spot behind the eye: Present in all Bumblebee Hummingbirds (both sexes, all ages), absent in Ruby-throated. This is a key mark for females and immatures.
  3. Flank color: Bumblebee Hummingbird shows extensive reddish cinnamon or buff on the flanks (light buff in S. h. margarethae), while Ruby-throated has plainer, whitish or grayish underparts with little or no color on the flanks.
  4. Tail pattern (female/immature): Ruby-throated females and juveniles have a notched tail with outer feathers banded in green, black, and white. Bumblebee Hummingbird has a more complex tail: central feathers bronzy green with cinnamon at the base, outer feathers with cinnamon, black, bronzy green, and a wide white (or off-white) tip. Female Bumblebee has more black and less cinnamon in the tail than the male.
  5. Tail shape: Ruby-throated female/immature tails are notched; Bumblebee Hummingbird tails are more squared or slightly rounded, with the flared white tip more prominent in S. h. margarethae.
  6. Bill structure: Bumblebee Hummingbird has a short, straight, blackish bill; Ruby-throated's bill is slightly longer and more slender, especially in females.
  7. Size and structure: Bumblebee Hummingbird is noticeably smaller and more compact, with a shorter bill and tail. Ruby-throated is larger and appears slimmer, especially when perched.
  8. Gorget shape (male): Bumblebee Hummingbird's gorget feathers flare out and back, creating a spiky or flared appearance; Ruby-throated's gorget is flat and sharply bordered.
  9. Throat markings (female/juvenile): Ruby-throated females/juveniles have a white throat, sometimes with dusky streaks or stipples; Bumblebee Hummingbird females have metallic bronze spots on the throat.
  10. Underpart color: Bumblebee Hummingbird (especially S. h. margarethae) can show pure white underparts, while Ruby-throated is more grayish or dingy below.
  11. Vocalizations: If heard, Bumblebee Hummingbird's high, thin, whining song and loud wing buzz (especially during display) are distinctive; Ruby-throated is quieter and less likely to be identified by sound.
  12. Display behavior: Bumblebee Hummingbird males hover in front of females with gorget spread and tail cocked up, sometimes moving vertically; Ruby-throated males perform dive displays and rapid horizontal arcs.
  13. Range and context: Ruby-throated is the default hummingbird in eastern North America; Bumblebee Hummingbird is endemic to Mexico and only a rare vagrant north of there. If seen in the U.S. outside Mexico, Bumblebee is extremely unlikely except in southern Arizona or Texas.
  14. Habitat: Ruby-throated favors gardens, parks, and woodlands in its range; Bumblebee Hummingbird is more often found at a variety of flowering plants, especially at low to mid-levels in Mexican habitats.
  15. Pitfalls: Immature male Ruby-throateds can show heavy throat markings, but never the metallic purple or flared gorget of Bumblebee. Female Bumblebee's throat spots are metallic, not dusky as in Ruby-throated. Always check for the white eye spot and flank color.

Bumblebee Hummingbird is one of the smallest hummingbirds, measuring 5.9–7.5 cm in length and weighing 2–2.7 g. Ruby-throated Hummingbird is larger (not specified here, but typically around 7–9 cm and 2.5–4.5 g [avonet]), with males smaller than females. In direct comparison, Bumblebee Hummingbird appears noticeably tinier and more compact, with a proportionally shorter bill and tail. This size difference is often apparent even at a distance, especially when both species are seen at the same feeder or flower patch.

Juvenile and female Ruby-throated Hummingbirds lack the adult male's red throat and instead show a white or lightly streaked throat, a notched tail with outer feathers banded in green, black, and white, and a generally plain appearance. Juvenile males may show heavier throat markings but do not have the full red gorget. Bumblebee Hummingbird of both sexes and all ages shows a small white spot behind the eye, a feature absent in Ruby-throated. Males have a metallic magenta to bluish-purple gorget (dark amethyst violet in S. h. margarethae), with flared hind feathers, and cinnamon or buff flanks. Females have metallic spots on the throat and more cinnamon or buff on the flanks and undertail coverts, with a tail that has more black and less cinnamon than the male's, and tips that are off-white or pure white depending on subspecies. The tail pattern in Bumblebee is more complex, with bronzy green, black, and reddish cinnamon, and a wide white tip, while Ruby-throated female/immature tails are notched and simply banded. Upperwing pattern is not described as diagnostic for either species.

Both species hover to feed and perform courtship displays, but Bumblebee Hummingbird males are noted for hovering in front of females with the gorget spread and tail cocked up, as well as making rhythmic vertical movements. Ruby-throated males perform dramatic dive displays and rapid horizontal arcs in front of perched females. Bumblebee Hummingbird is often dominated by larger hummingbirds but can sneak into their territories due to its small size. Ruby-throated is more likely to be seen as the dominant hummingbird in eastern North America. Both species can shuffle along a branch, but neither walks or hops.

Ruby-throated Hummingbird is widespread and common in eastern North America during the breeding season, favoring deciduous or mixed woodlands, gardens, and parks, and winters in Central America, Mexico, and Florida. Bumblebee Hummingbird is endemic to Mexico, favoring a variety of flowering plants at low to middle vegetation heights, and is only a rare vagrant in the United States. Habitat overlap is extremely rare except in vagrancy situations.

Bumblebee Hummingbird's song is a high, thin, whining 'sss ssssssssis' or 'seeuuuuu,' fading at the end, and its calls are high chips similar to other Selasphorus species. The male's wings produce a loud, insect-like buzz, especially during display. Ruby-throated Hummingbird's vocalizations are not described here, but are generally less distinctive and quieter; wing sounds are not highlighted as a field mark.

Wijzigingen weggooien?

Je hebt niet-opgeslagen wijzigingen. Als je nu weggaat, gaan die verloren.

Robijnkeelkolibrie · Hommelkolibrie · Mijn lastige vogels