Motmot

Witstaartbuizerd vs Grote bonte buizerd

Geranoaetus albicaudatus versus Pseudastur albicollis

Oefenen

Speel een quiz met Witstaartbuizerd en Grote bonte buizerd

Witstaartbuizerd (Geranoaetus albicaudatus) Witstaartbuizerd
Grote bonte buizerd (Pseudastur albicollis) Grote bonte buizerd

Media

Laden…

Kort gezegd

Het meest betrouwbare veldkenmerk is het staartpatroon in de vlucht: de volwassen Witstaartbuizerd heeft een witte staart met een smalle zwarte band nabij de punt, terwijl de volwassen Grote bonte buizerd een zwarte staart heeft met een brede witte band. Onvolwassen Witstaartbuizerds zijn over het algemeen veel donkerder, met zwartachtige bovenkanten en opvallende zwart-wit gespikkelde vleugelvoeringen, terwijl onvolwassen Grote bonte buizerds voornamelijk wit zijn aan de onderzijde maar uitgebreide zwarte vlekken boven hebben en donkergestreepte onderdelen. Structureel is de Witstaartbuizerd groter en steviger, met langere vleugels en een roestkleurige schoudervlek bij volwassenen, terwijl de Grote bonte buizerd een kortere staart heeft, bredere vleugels en geen roestkleurige vlekken. Beide kunnen zweven, maar de Grote bonte buizerd is strikter een bosvogel en lijkt van onderen opvallend wit.

Herkenningstips

  1. Staartpatroon in de vlucht (volwassenen): Witstaartbuizerd heeft een witte staart met een smalle zwarte band nabij de punt; Grote bonte buizerd heeft een zwarte staart met een brede witte band. Dit is meestal zichtbaar bij zwevende vogels en is het meest betrouwbare kenmerk voor volwassenen.
  2. Staartpatroon (onvolwassen): Onvolwassen Witstaartbuizerd heeft een bruine staart met verschillende donkere strepen, die grijzer wordt met een vage donkere band naarmate hij volwassen wordt. Onvolwassen Grote bonte buizerd toont al de zwarte staart met een brede witte band.
  3. Algemene donkerheid (onvolwassen): Onvolwassen Witstaartbuizerds kunnen er bijna zwart uitzien boven en onder in slecht licht, vooral als de witte onderdelen beperkt zijn. Onvolwassen Grote bonte buizerds zijn voornamelijk wit aan de onderzijde, met zwarte vlekken boven en gestreepte onderdelen, en lijken nooit over het algemeen zwartachtig.
  4. Vleugelvoering (onvolwassen): Onvolwassen Witstaartbuizerds hebben opvallende zwart-wit gespikkelde vleugelvoeringen, zichtbaar in de vlucht. Onvolwassen Grote bonte buizerds tonen dit patroon niet; hun ondervleugels zijn voornamelijk wit.
  5. Roestkleurige schoudervlek: Volwassen Witstaartbuizerd toont een roestrode schoudervlek wanneer hij zit met gesloten vleugels, afwezig bij alle leeftijden van de Grote bonte buizerd.
  6. Bovenste vleugel kleur (volwassenen): De bovenste vleugels van de Witstaartbuizerd zijn donker met grijs nabij de basis van de zwartachtige primaire vleugels; de bovenste vleugels van de Grote bonte buizerd zijn voornamelijk zwart, met wat wit afhankelijk van de ondersoort.
  7. Onderwingpatroon: Beide soorten zijn wit aan de onderzijde, maar de Witstaartbuizerd heeft onduidelijke bruinachtige strepen op de ondervleugelbedekking, terwijl de ondervleugels van de Grote bonte buizerd schoon wit zijn.
  8. Kleur van hoofd en lichaam: Volwassen Grote bonte buizerd is volledig wit op hoofd en lichaam; Witstaartbuizerd is wit aan de onderzijde maar grijs aan de bovenkant.
  9. Snavel en poten: Beide hebben zwarte snavels en gele poten, dus dit is niet diagnostisch.
  10. Oogkleur: Witstaartbuizerd heeft een hazelnootkleurige iris; de oogkleur van de Grote bonte buizerd varieert per ondersoort (geel of bruin), maar dit is zelden zichtbaar in het veld.
  11. Structuur en jizz: Witstaartbuizerd is steviger en heeft langere vleugels, met een langere staart; de Grote bonte buizerd is compacter, met zeer brede vleugels en een opmerkelijk korte staart. In de vlucht lijkt de Grote bonte buizerd 'chunky' en opvallend wit van onderen.
  12. Habitat: Witstaartbuizerd wordt gevonden in open gebieden; de Grote bonte buizerd is een bos specialist. De context kan een sterke aanwijzing zijn als het verenkleed ambigu is.
  13. Gedrag: Witstaartbuizerd zweeft vaak en glijdt over open gebieden; de Grote bonte buizerd zit in het bos en zweeft boven het bladerdak, soms in associatie met apen of coatis.
  14. Vocalisatie: Als je een klagend 'kerwee' hoort, is het de Grote bonte buizerd. Witstaartbuizerd wordt niet opgemerkt voor een kenmerkende roep in deze bronnen.
  15. Variatie in ondersoorten (Grote bonte buizerd): Sommige ondersoorten van de Grote bonte buizerd hebben meer zwart op de vleugels en staart, maar zijn allemaal voornamelijk wit van onderen. Als je een voornamelijk witte vogel met een zwarte staartband in het bos ziet, let dan op deze details.

Grootte

Witstaartbuizerd is de grotere en zwaardere soort, met een lengte van 44–60 cm en een spanwijdte van 118–143 cm, en een lichaamsgewicht variërend van 865–1.240 g afhankelijk van de ondersoort [wikipedia]. De Grote bonte buizerd is iets kleiner, met een lengte van 46–56 cm, maar is opmerkelijk lichter: mannetjes wegen gemiddeld 650 g en vrouwtjes 840 g [wikipedia]. Witstaartbuizerd is steviger en robuuster, terwijl de Grote bonte buizerd compacter is met zeer brede vleugels en een kortere staart. In het veld zal de Witstaartbuizerd er robuuster en langervleugeld uitzien, vooral wanneer hij zweeft.

Verenkleed

Gedrag

Witstaartbuizerd jaagt typisch door te zweven en open gebieden te scannen, en glijdt dan naar een andere zitplaats als er niets wordt gevonden. Hij wordt vaak gezien terwijl hij over open gebieden zweeft. De Grote bonte buizerd daarentegen wordt vaker gezien terwijl hij boven of binnen de bosbladeren zweeft en staat bekend om zijn spectaculaire luchtige baltsvertoningen. Hij jaagt voornamelijk door van een zitplaats binnen of aan de rand van het bos te duiken, soms in associatie met groepen apen of coatis om prooi te vangen die ze opjagen. Beide soorten kunnen zweven, maar de Grote bonte buizerd is strikter verbonden met beboste habitats en verschijnt vaak als een opvallende witte vorm tegen het bladerdak.

Habitat

Witstaartbuizerd is een vogel van open tropische en subtropische omgevingen, waaronder graslanden, savannes en open cerrado, en wordt zelden gevonden in dicht bos. De Grote bonte buizerd is een specialist van laaglandbos en bosgebied, variërend van het zuiden van Mexico door het Amazonebekken en in het Atlantisch Woud, en wordt zelden ver van beboste gebieden gezien. Als je een grote witte buizerd ziet zweven boven open land, is de Witstaartbuizerd waarschijnlijker; in of boven het bos, vooral diep bos, is de Grote bonte buizerd de standaard.

Geluid

De Grote bonte buizerd geeft een klagende 'kerwee' roep. Geen kenmerkende vocalisatie wordt beschreven voor de Witstaartbuizerd in de gegeven notities, dus de stem is alleen nuttig als je de roep van de Grote bonte buizerd hoort.

Stuur een betere beschrijving

Gebruik dezelfde onderdelen als de vergelijking. Je tekst staat meteen live.

The most reliable field mark is the tail pattern in flight: adult White-tailed Hawk shows a white tail with a narrow black band near the tip, while adult White Hawk has a black tail with a broad white band. Immature White-tailed Hawks are much darker overall, with blackish upperparts and conspicuous black-and-white spotted wing linings, whereas immature White Hawks are mostly white below but have extensive black spotting above and dark-streaked underparts. Structurally, White-tailed Hawk is larger and stockier, with longer wings and a rusty shoulder patch in adults, while White Hawk is shorter-tailed, broader-winged, and lacks any rufous. Both can soar, but White Hawk is more strictly a forest bird and appears strikingly white from below.

  1. Tail pattern in flight (adults): White-tailed Hawk has a white tail with a narrow black band near the tip; White Hawk has a black tail with a broad white band. This is usually visible in soaring birds and is the most reliable mark for adults.
  2. Tail pattern (immatures): Immature White-tailed Hawk has a brown tail with several dark bars, becoming greyer with a hazy dark band as it matures. Immature White Hawk already shows the black tail with a broad white band.
  3. Overall darkness (immatures): Immature White-tailed Hawks can appear nearly black above and below in poor light, especially if the white underparts are limited. Immature White Hawks are mostly white below, with black spotting above and streaked underparts, never appearing overall blackish.
  4. Wing lining (immatures): Immature White-tailed Hawks have conspicuous black-and-white spotted wing linings, visible in flight. Immature White Hawks do not show this pattern; their underwings are mostly white.
  5. Rusty shoulder patch: Adult White-tailed Hawk shows a rusty-red shoulder patch when perched with wings closed, absent in all ages of White Hawk.
  6. Upperwing color (adults): White-tailed Hawk's upperwings are dark with grey near the base of the blackish primaries; White Hawk's upperwings are mostly black, with some white depending on subspecies.
  7. Underwing pattern: Both species are white below, but White-tailed Hawk has indistinct brownish barring on the underwing coverts, while White Hawk's underwings are clean white.
  8. Head and body color: Adult White Hawk is entirely white on head and body; White-tailed Hawk is white below but grey above.
  9. Bill and legs: Both have black bills and yellow legs, so this is not diagnostic.
  10. Eye color: White-tailed Hawk has a hazel iris; White Hawk's eye color varies by subspecies (yellow or brown), but this is rarely visible in the field.
  11. Structure and jizz: White-tailed Hawk is bulkier and longer-winged, with a longer tail; White Hawk is more compact, with very broad wings and a notably short tail. In flight, White Hawk appears more 'chunky' and strikingly white from below.
  12. Habitat: White-tailed Hawk is found in open country; White Hawk is a forest specialist. Context can be a strong clue if the plumage is ambiguous.
  13. Behavior: White-tailed Hawk often hovers and glides over open areas; White Hawk perches in forest and soars above the canopy, sometimes associating with monkeys or coatis.
  14. Vocalization: If you hear a plaintive 'kerwee', it's White Hawk. White-tailed Hawk is not noted for a distinctive call in these sources.
  15. Subspecies variation (White Hawk): Some White Hawk subspecies have more black on the wings and tail, but all are mainly white from below. If you see a mostly white bird with a black tail band in forest, check for these details.

White-tailed Hawk is the larger and heavier species, with a length of 44–60 cm and a wingspan of 118–143 cm, and body mass ranging from 865–1,240 g depending on subspecies [wikipedia]. White Hawk is slightly smaller, at 46–56 cm in length, but is notably lighter: males average 650 g and females 840 g [wikipedia]. White-tailed Hawk is stockier and bulkier, while White Hawk is more compact with very broad wings and a shorter tail. In the field, White-tailed Hawk will look more robust and longer-winged, especially when soaring.

  • Immature/juvenile birds: Immature White-tailed Hawks are much darker overall, sometimes appearing nearly black in poor light, especially if the underparts are not visible. Their wing linings are conspicuously spotted black-and-white, and they lack the rusty shoulder patch of adults. The tail is brown with several dark bars, gradually becoming greyer with a hazy dark band as the bird matures. In contrast, immature White Hawks are mostly white below but have extensive black spotting on the upperparts and dark-streaked whitish underparts. Their tail is already black with a broad white band, similar to adults.

  • Adults: Adult White-tailed Hawk is grey above, white below, and has a short, white tail with a narrow black band near the tip. The upperwings are dark with grey near the base of the blackish primaries, and the underwing is whitish with indistinct brownish barring. The rusty-red shoulder patch is a key mark when perched. Adult White Hawk is almost entirely white below and on the head, with black upperwings and a very short black tail with a broad white band. The underwings are white, and the upperwings are black (with some variation by subspecies in the amount of black and white). No rufous is present.

  • Subspecies variation (White Hawk): Some subspecies have more black on the wings and tail, but all look mainly white from below. Eye color varies from yellow to brown depending on subspecies.

White-tailed Hawk typically hunts by hovering and scanning open areas, then gliding to another perch if nothing is found. It is often seen soaring over open country. White Hawk, on the other hand, is more often seen soaring above or within forest canopies and is known for its spectacular aerial courtship displays. It hunts mainly by sallying from a perch within or at the edge of forest, sometimes associating with monkey or coati groups to catch prey they flush. Both species can soar, but White Hawk is more strictly tied to forested habitats and often appears as a striking white shape against the canopy.

White-tailed Hawk is a bird of open tropical and subtropical environments, including grasslands, savannas, and open cerrado, and is rarely found in dense forest. White Hawk is a specialist of lowland forest and woodland, ranging from southern Mexico through the Amazon basin and into the Atlantic Forest, and is rarely seen far from forested areas. If you see a large white hawk soaring over open country, White-tailed Hawk is more likely; in or over forest, especially deep forest, White Hawk is the default.

White Hawk gives a plaintive 'kerwee' call. No distinctive vocalization is described for White-tailed Hawk in the provided notes, so voice is only useful if you hear the White Hawk's call.

Wijzigingen weggooien?

Je hebt niet-opgeslagen wijzigingen. Als je nu weggaat, gaan die verloren.

Witstaartbuizerd · Grote bonte buizerd · Mijn lastige vogels