Motmot

Witoorsaffierkolibrie vs Cactussaffierkolibrie

Basilinna leucotis versus Basilinna xantusii

Oefenen

Speel een quiz met Witoorsaffierkolibrie en Cactussaffierkolibrie

Witoorsaffierkolibrie (Basilinna leucotis) Witoorsaffierkolibrie
Cactussaffierkolibrie (Basilinna xantusii) Cactussaffierkolibrie

Media

Laden…

Kort gezegd

Het meest betrouwbare veldkenmerk tussen Witoorsaffierkolibrie en Cactussaffierkolibrie is de kleur en het patroon van de onderzijde en staart: Witoorsaffierkolibrie heeft voornamelijk grijsachtige tot groenachtige onderzijde met bronzen of groene vlekken, terwijl Cactussaffierkolibrie rijke kaneelachtige onderzijde en een roestkleurige staart heeft. Beide soorten hebben een gedurfde witte post-oculaire streep en een vergelijkbare snavelvorm, maar de kleur van de kroon, keel en staart zijn cruciaal. Onvolwassen en vrouwelijke vogels kunnen vooral lastig zijn, maar aandacht voor de kleur van de onderzijde en het staartpatroon lost meestal de verwarring op. Het bereik is ook een sterke aanwijzing: Cactussaffierkolibrie is beperkt tot Baja California, terwijl Witoorsaffierkolibrie wordt aangetroffen van het zuidwesten van de VS tot Nicaragua.

Herkenningstips

  1. Kleur van de onderzijde is het meest nuttige veldkenmerk: Cactussaffierkolibrie toont altijd bleke tot middelmatige kaneelachtige onderzijde (inclusief keel en onderstaartdekken) bij beide geslachten en alle leeftijden. Witoorsaffierkolibrie heeft grijsachtige tot grijsachtig-witte onderzijde met bronzen of groene vlekken, nooit kaneel.
  2. Kleur en patroon van de staart: Cactussaffierkolibrie heeft een roestkleurige kastanjestaart met groene randen op de centrale veren en dunne witte punten op de buitenste veren (vrouwen). De staart van Witoorsaffierkolibrie is bronzen-groen tot bronzen-zwart met groene punten, zonder enige roestkleurige of kastanjekleurige tonen.
  3. Kroon en voorhoofd: Mannelijke Witoorsaffierkolibries hebben een metallic violet of blauwachtig-violet voorhoofd en een doffe zwarte kroon; vrouwtjes hebben een dofbruine kroon. Mannelijke Cactussaffierkolibries hebben een gouden groene tot smaragdgroene kroon en nek; vrouwtjes hebben een dofbruin voorhoofd maar tonen nog steeds gouden groene bovenzijde.
  4. Kleur van de keel (mannen): Mannelijke Witoorsaffierkolibries hebben een violet-blauwe kin en bovenkeel, met een metallic smaragdgroene onderkeel. Mannelijke Cactussaffierkolibries hebben een zwarte kin en iriserende smaragdgroene keel, maar de zwarte kin is uitgebreider en contrasteert met de kaneelachtige onderzijde.
  5. Gezichtspatroon: Beide soorten hebben een gedurfde witte streep achter het oog, maar het gezicht van Cactussaffierkolibrie is zwart (man) of zwartachtig bruin (vrouw) met een bleke buffy-streep, terwijl het gezicht van Witoorsaffierkolibrie voornamelijk zwart is met een brede witte streep. Dit is vergelijkbaar, dus niet altijd betrouwbaar.
  6. Kleur van de snavel: Mannen van beide soorten hebben een rode snavel met een zwarte punt, maar vrouwelijke Witoorsaffierkolibries hebben een voornamelijk zwartachtige snavel met wat rood/oranje aan de basis, terwijl vrouwelijke Cactussaffierkolibries een zwarte bovenkaak met een roze basis en een roze-rode onderkaak met een zwarte punt hebben. Dit is subtiel en niet altijd zichtbaar in het veld.
  7. Kleur van de flanken: Cactussaffierkolibrie toont groene vlekken op de flanken over kaneel, terwijl Witoorsaffierkolibrie bronzen-groene flanken heeft over grijsachtige onderzijde.
  8. Bovenstaartdekken: Beide soorten hebben roestkleurige randen op de bovenstaartdekken, maar bij Cactussaffierkolibrie is dit meer uitgesproken.
  9. Onderstaartdekken: De onderstaartdekken van Cactussaffierkolibrie zijn bleek kaneel; die van Witoorsaffierkolibrie zijn grijsachtig bruin met een zwakke bronzen glans (man) of grijsachtig met witte randen (vrouw).
  10. Centrale staartveren: Vrouwelijke Cactussaffierkolibries hebben gouden groene centrale staartveren met een roestkleurige schacht; de centrale staartveren van Witoorsaffierkolibrie zijn helder bronzen-groen zonder roestkleurige schacht.
  11. Bereik: Als gezien buiten Baja California, sluit Cactussaffierkolibrie uit. Als in Baja, wordt Witoorsaffierkolibrie niet verwacht.
  12. Valstrikken voor geslacht/leeftijd: Vrouwen en onvolwassenen van beide soorten zijn doffer maar tonen nog steeds de verschillen in onderzijde en staart; wees voorzichtig met verlichting die kaneeltonen op Cactussaffierkolibrie kan verdoezelen.
  13. Geen onderscheidende vlucht- of vleugelpatroonverschillen: Beide soorten missen unieke juvenile of onvolwassen vleugelmarkeringen.
  14. Grootte en structuur: Beide zijn vergelijkbaar in grootte en vorm; vertrouw hier niet op voor scheiding.
  15. Habitatcontext: In tuinen of bosranden in Baja, verwacht Cactussaffierkolibrie; in montane bossen van het vasteland van Mexico of verder noord/zuid, verwacht Witoorsaffierkolibrie.

Grootte

Beide soorten zijn zeer vergelijkbaar in grootte en massa, met Witoorsaffierkolibrie op 9–10 cm en Cactussaffierkolibrie op 8.5–9.5 cm in lengte. Mannen en vrouwen van beide wegen gemiddeld ongeveer 3.2–3.6 g. Er is geen betekenisvol formaatverschil in het veld, hoewel Cactussaffierkolibrie iets korter en steviger kan lijken door zijn rijkere onderkleur en staartvorm. De snavel lengte en rechtheid zijn ook nauwkeurig afgestemd.

Verenkleed

Gedrag

Beide soorten foerageren naar nectar bij een verscheidenheid aan bloemen en struiken, meestal in de lage tot middelste niveaus van de vegetatie. Witoorsaffierkolibrie is opmerkelijk territoriaal, verdedigt voedersites zelfs tegen grotere kolibries. De bewegingen van Cactussaffierkolibrie zijn minder goed gedocumenteerd, maar het kan lokaal bewegen in reactie op bloeiende planten. In het veld is hun gedrag vergelijkbaar en niet betrouwbaar diagnostisch.

Habitat

Witoorsaffierkolibrie wordt aangetroffen van het zuidwesten van de VS naar het zuiden door Mexico tot Nicaragua, met een voorkeur voor montane bossen, randen en struikachtige open plekken. Cactussaffierkolibrie is endemisch voor het Baja California-schiereiland, broedt in montane bossen maar daalt ook af naar lagere hoogtes na het broeden. Als waargenomen buiten Baja California, is de vogel bijna zeker geen Cactussaffierkolibrie. Beide soorten kunnen tuinen en randen bezoeken, maar hun bereiken overlappen niet.

Stuur een betere beschrijving

Gebruik dezelfde onderdelen als de vergelijking. Je tekst staat meteen live.

The most reliable field mark between White-eared Hummingbird and Xantus's Hummingbird is the color and pattern of the underparts and tail: White-eared shows mostly grayish to greenish underparts with bronze or green spots, while Xantus's has rich cinnamon underparts and a rufous tail. Both species have a bold white post-ocular stripe and similar bill shape, but the crown, throat, and tail coloration are key. Immature and female birds can be especially tricky, but careful attention to underpart color and tail pattern usually resolves confusion. Range is also a strong clue: Xantus's is restricted to Baja California, while White-eared is found from the southwestern US to Nicaragua.

  1. Underpart color is the single most useful field mark: Xantus's Hummingbird always shows pale to medium cinnamon underparts (including throat and undertail coverts) in both sexes and all ages. White-eared Hummingbird has grayish to grayish-white underparts with bronze or green spotting, never cinnamon.
  2. Tail color and pattern: Xantus's has a rufous-chestnut tail with green edges on the central feathers and thin white tips on the outer feathers (females). White-eared's tail is bronze-green to bronzy-black with green tips, lacking any rufous or chestnut tones.
  3. Crown and forehead: White-eared males have a metallic violet or bluish-violet forehead and dull black crown; females have a dusky brown crown. Xantus's males have a golden green to emerald green crown and nape; females have a dull brownish forehead but still show golden green upperparts.
  4. Throat color (males): White-eared males have a violet-blue chin and upper throat, with metallic emerald green lower throat. Xantus's males have a black chin and iridescent emerald green throat, but the black chin is more extensive and contrasts with the cinnamon underparts.
  5. Facial pattern: Both species have a bold white stripe behind the eye, but Xantus's face is black (male) or blackish brown (female) with a pale buffy stripe, while White-eared's face is mostly black with a wide white stripe. This is similar, so not always reliable.
  6. Bill color: Males of both species have a red bill with a black tip, but White-eared females have a mostly blackish bill with some red/orange at the base, while Xantus's females have a black maxilla with a pinkish base and a pinkish red mandible with a black tip. This is subtle and not always visible in the field.
  7. Flank color: Xantus's shows green mottling on the flanks over cinnamon, while White-eared has bronze-green flanks over grayish underparts.
  8. Uppertail coverts: Both species have rufous edging on the uppertail coverts, but Xantus's is more pronounced.
  9. Undertail coverts: Xantus's undertail coverts are pale cinnamon; White-eared's are grayish brown with faint bronze gloss (male) or grayish with whitish margins (female).
  10. Central tail feathers: Xantus's females have golden green central tail feathers with a rufous shaft; White-eared's central tail feathers are bright bronze green with no rufous shaft.
  11. Range: If seen outside Baja California, rule out Xantus's. If in Baja, White-eared is not expected.
  12. Sex/age pitfalls: Females and immatures of both species are duller but still show the underpart and tail differences; beware of lighting that can obscure cinnamon tones on Xantus's.
  13. No distinctive flight or wing pattern differences: Both species lack unique juvenile or immature wing markings.
  14. Size and structure: Both are similar in size and shape; do not rely on this for separation.
  15. Habitat context: In gardens or forest edge in Baja, expect Xantus's; in montane forests of mainland Mexico or further north/south, expect White-eared.

Both species are very similar in size and mass, with White-eared Hummingbird at 9–10 cm and Xantus's Hummingbird at 8.5–9.5 cm in length. Males and females of both average about 3.2–3.6 g. There is no meaningful size difference in the field, though Xantus's may appear slightly shorter and stockier due to its richer underpart color and tail shape. Bill length and straightness are also closely matched.

  • Juvenile/Immature/First-year: No age-specific upperwing or flight pattern differences are described for either species; both lack distinctive juvenile wing panels or trailing edge contrasts. Focus instead on body and tail coloration at all ages.

  • Adult males: White-eared males have a metallic violet or bluish-violet forehead, black face, and a wide white stripe behind the eye. Their chin and upper throat are violet-blue, with metallic emerald green lower throat, and the breast/flanks are bronze to bronze-green with a grayish-white center. The tail is mostly bronze-green to bronzy-black with green tips. Xantus's males have a golden to emerald green crown and upperparts, black forehead and chin, a similarly bold white post-ocular stripe, and an iridescent emerald green throat. Their underparts are cinnamon with green mottling on the flanks, and the tail is rufous-chestnut with green edges on the central feathers.

  • Adult females: White-eared females are duller, with a dusky brown crown, mostly grayish underparts with metallic green spots, and a tail with brownish-gray tips. Xantus's females have a dull brownish forehead, golden green upperparts, and pale to medium cinnamon underparts and undertail coverts. Their tail is golden green centrally with rufous shafts and outer feathers that are dark rufous with black/bronzy green bands and thin white tips.

  • Key contrast: White-eared never shows the extensive cinnamon underparts and rufous tail of Xantus's; Xantus's never shows the mostly grayish or green-spotted underparts and bronzy-green tail of White-eared.

Both species forage for nectar at a variety of flowers and shrubs, usually in the low to mid-levels of vegetation. White-eared Hummingbird is notably territorial, defending feeding areas even against larger hummingbirds. Xantus's Hummingbird's movements are less well documented, but it may move locally in response to flowering plants. In the field, their behavior is similar and not reliably diagnostic.

White-eared Hummingbird is found from the southwestern US south through Mexico to Nicaragua, favoring montane forests, edges, and shrubby clearings. Xantus's Hummingbird is endemic to the Baja California Peninsula, breeding in montane forests but also descending to lower elevations after nesting. If observed outside Baja California, the bird is almost certainly not Xantus's. Both species may visit gardens and edges, but their ranges do not overlap.

Wijzigingen weggooien?

Je hebt niet-opgeslagen wijzigingen. Als je nu weggaat, gaan die verloren.

Witoorsaffierkolibrie · Cactussaffierkolibrie · Mijn lastige vogels