Motmot

Spiegelpauw vs Bankivahoen

Polyplectron bicalcaratum versus Gallus gallus

Oefenen

Speel een quiz met Spiegelpauw en Bankivahoen

Spiegelpauw (Polyplectron bicalcaratum) Spiegelpauw
Bankivahoen (Gallus gallus) Bankivahoen

Media

Laden…

Kort gezegd

Het meest betrouwbare veldkenmerk om de Spiegelpauw van het Bankivahoen te scheiden, is de aanwezigheid van talrijke groene oogvlekken op de vleugels en staart van de spiegelpauw, die afwezig zijn bij het bankivahoen. In het veld lijkt de Spiegelpauw meer uniform grijs-bruin met subtiele iriserende vlekken, terwijl de mannelijke Bankivahoen gedurfde, kleurrijke veren vertonen met lange, gebogen staartveren en een prominente rode kam en lellen. Vrouwtjes van beide soorten zijn minder opvallend, maar de spiegelpauw behoudt zijn kenmerkende oogvlekken en bushy kuif, in tegenstelling tot de eenvoudigere, saaie bankivahoen hen. In de vlucht of wanneer ze opgeschrikt worden, contrasteren de afgeronde vleugels en kortere staart van de spiegelpauw met de langere, iriserende staart en meer kipachtige uitstraling van het bankivahoen. Habitat en gedrag verschillen ook: spiegelpauw zijn meer geheimzinnig en vaak solitair, terwijl bankivahoen vaker in kleine groepen te zien zijn.

Herkenningstips

  1. Oogvlekken: Zoek naar groene oogvlekken op de vleugels en staart—aanwezig bij alle leeftijden en geslachten van de Spiegelpauw, afwezig bij het Bankivahoen.
  2. Kuif: De Spiegelpauw heeft een verlengde, bushy kuif op het hoofd; het bankivahoen mist dit, en toont in plaats daarvan een kam (rood en vlezig bij mannetjes, sterk verminderd bij vrouwtjes).
  3. Kam en Lellen: Mannelijke Bankivahoen hebben een prominente rode kam en lellen; de spiegelpauw mist beide.
  4. Staartvorm: De staart van de spiegelpauw is korter, afgerond en breed met oogvlekken; de staart van de bankivahoenhaan is lang, gebogen en iriserend, met sikkelvormige veren (tot 28 cm).
  5. Verenkleur: Mannelijke bankivahoen zijn gedurfd gekleurd (gouden/rode halsveren, iriserende staart), terwijl de spiegelpauw meer uniform grijs-bruin is met subtiele iriserende tinten.
  6. Vrouwelijke/Jongere Veren: Bankivahoen hennen en jongeren zijn eenvoudig, cryptisch bruin zonder iriserende vlekken of kuif; spiegelpauw vrouwtjes en jongeren behouden oogvlekken en een bushy kuif.
  7. Gezichtshuid: De spiegelpauw toont blote roze of gele gezichtshuid; het bankivahoen heeft een gevederd gezicht, behalve voor de kam en lellen.
  8. Snavel en Poten: Beide soorten hebben grijze snavels en poten, maar mannelijke bankivahoen hebben zichtbare sporen op de poten; de spiegelpauw heeft geen uitgesproken sporen.
  9. Vluchtstijl: Bankivahoen vliegt met een sterke, directe vlucht naar lage takken of bomen; de spiegelpauw geeft de voorkeur aan rennen, en als hij opgeschrikt wordt, vliegt hij zwak en kort.
  10. Groepsgrootte: Bankivahoen wordt vaak in kleine groepen gezien; de spiegelpauw is meestal solitair of in paren.
  11. Habitat: De spiegelpauw is bijna altijd in dichte bosinterieurs; het bankivahoen verdraagt meer open en verstoorde habitats.
  12. Vocalisatie: Mannelijke bankivahoen kraaien luid en regelmatig; de spiegelpauw is stil en geheimzinnig.
  13. Seizoensgebonden Veren: Mannelijke bankivahoen vertonen eclipsveren (zwarte rug, verspreide rood-oranje pluimen) in de late zomer–herfst, maar missen nog steeds oogvlekken of kuif.
  14. Gedrag: Mannelijke bankivahoen kunnen worden gezien terwijl ze zich in het openbaar vertonen of kraaien; de spiegelpauw toont zelden openlijk en is veel moeilijker te zien.
  15. Uiterlijk: Het bankivahoen heeft een meer rechtopstaande, kipachtige houding en gang; de spiegelpauw is dichter bij de grond, met een meer afgerond, pauwachtige profiel.

Grootte

Het Bankivahoen is gemiddeld iets lichter (volwassen massa ~672 g [wikidata]), met mannetjes die tot 1,5 kg wegen en vrouwtjes rond de 1 kg [wikipedia]. De Spiegelpauw wordt beschreven als een grote pauw, tot 76 cm in lengte, maar er is geen precieze massa gegeven. Beide soorten zijn vergelijkbaar in totale lichaamslengte (bankivahoen tot 70 cm), maar de spiegelpauw lijkt robuuster en steviger, vooral in vergelijking met de slanker, langer staart bankivahoenhaan. Bankivahoen hennen zijn dichter in grootte bij vrouwelijke spiegelpauw, maar de laatste zijn nog steeds iets zwaarder en minder rechtop in houding.

Verenkleed

Gedrag

De Spiegelpauw is typisch solitair of in paren, beweegt stil door dichte ondergroei en wordt zelden in het openbaar gezien. Ze zijn schuw en geheimzinnig, vaak gedetecteerd door hun beweging of korte glimp van hun oogvlekken. Bankivahoen worden vaker in kleine groepen (één of enkele mannetjes met verschillende vrouwtjes) gevonden, die openlijk foerageren aan bosranden of open plekken. Bankivahoen zijn waarschijnlijker om in korte, directe vlucht op te schrikken wanneer ze verstoord worden, terwijl spiegelpauw de voorkeur geven aan rennen of zich in dekking terugtrekken. Mannelijke bankivahoen zijn territoriaal en kunnen worden gezien terwijl ze kraaien vanaf een zitplaats of open grond, een gedrag dat niet door spiegelpauw wordt vertoond.

Habitat

Beide soorten komen voor in bosrijke habitats van Zuidoost-Azië, maar de Spiegelpauw is strikter verbonden aan dichte, ongestoorde bosinterieurs, vooral in laagland- en heuvelgebieden. Het Bankivahoen is meer aanpasbaar, te vinden in een breder scala aan habitats, waaronder secundaire groei, bosranden, plantages en zelfs nabij dorpen. Bankivahoen worden vaker in open of semi-open gebieden gezien, terwijl spiegelpauw zelden buiten dichte dekking worden gezien.

Geluid

Mannelijke Bankivahoen zijn beroemd om hun luide, ver draagbare gekraai (“cock-a-doodle-doo”), dat wordt gebruikt om territorium aan te geven en partners aan te trekken. Deze roep is diagnostisch en wordt niet gegeven door spiegelpauw. De Spiegelpauw is over het algemeen stil, met geen beschreven luide of kenmerkende vocalisaties in de gegeven bronnen.

Stuur een betere beschrijving

Gebruik dezelfde onderdelen als de vergelijking. Je tekst staat meteen live.

The most reliable field mark for separating Grey Peacock-Pheasant from Red Junglefowl is the presence of numerous green eyespots on the wings and tail of the peacock-pheasant, which are absent in junglefowl. In the field, Grey Peacock-Pheasant appears more uniformly grey-brown with subtle iridescent spotting, while Red Junglefowl males show bold, colorful plumage with long, arching tail feathers and a prominent red comb and wattle. Females of both species are less showy, but the peacock-pheasant retains its distinctive eyespots and bushy crest, unlike the plainer, drab junglefowl hen. In flight or when flushed, the peacock-pheasant’s rounded wings and shorter tail contrast with the junglefowl’s longer, iridescent tail and more chicken-like jizz. Habitat and behavior also differ: peacock-pheasants are more secretive and often solitary, while junglefowl are more likely to be seen in small flocks.

  1. Eyespots: Look for green eyespots on the wings and tail—present in all ages and sexes of Grey Peacock-Pheasant, absent in Red Junglefowl.
  2. Crest: Grey Peacock-Pheasant has an elongated, bushy crest on the head; junglefowl lacks this, instead showing a comb (red and fleshy in males, much reduced in females).
  3. Comb and Wattle: Red Junglefowl males have a prominent red comb and wattle; peacock-pheasant lacks both.
  4. Tail Shape: Peacock-pheasant’s tail is shorter, rounded, and broad with eyespots; junglefowl rooster’s tail is long, arched, and iridescent, with sickle-shaped feathers (up to 28 cm).
  5. Plumage Color: Male junglefowl are boldly colored (golden/red hackles, iridescent tail), while peacock-pheasant is more uniform grey-brown with subtle iridescence.
  6. Female/Juvenile Plumage: Junglefowl hens and juveniles are plain, cryptic brown with no iridescence or eyespots; peacock-pheasant females and young retain eyespots and a bushy crest.
  7. Facial Skin: Peacock-pheasant shows bare pink or yellow facial skin; junglefowl has feathered face except for the comb and wattle.
  8. Bill and Legs: Both species have grey bills and legs, but junglefowl males have visible spurs on the legs; peacock-pheasant does not have pronounced spurs.
  9. Flight Style: Junglefowl flushes with a strong, direct flight to low branches or trees; peacock-pheasant prefers to run, and if flushed, flies weakly and briefly.
  10. Group Size: Junglefowl often seen in small flocks; peacock-pheasant usually solitary or in pairs.
  11. Habitat: Peacock-pheasant is almost always in dense forest interior; junglefowl tolerates more open and disturbed habitats.
  12. Vocalization: Junglefowl males crow loudly and regularly; peacock-pheasant is quiet and secretive.
  13. Seasonal Plumage: Junglefowl males show eclipse plumage (black back, scattered red-orange plumes) in late summer–fall, but still lack eyespots or crest.
  14. Behavior: Junglefowl males may be seen displaying or crowing in the open; peacock-pheasant rarely displays openly and is much more elusive.
  15. Jizz: Junglefowl has a more upright, chicken-like stance and gait; peacock-pheasant is lower to the ground, with a more rounded, pheasant-like profile.

Red Junglefowl is somewhat lighter on average (adult mass ~672 g [wikidata]), with males reaching up to 1.5 kg and females around 1 kg [wikipedia]. Grey Peacock-Pheasant is described as a large pheasant, up to 76 cm in length, but no precise mass is given. Both species are similar in overall body length (junglefowl up to 70 cm), but the peacock-pheasant appears bulkier and more robust, especially compared to the sleeker, longer-tailed junglefowl rooster. Junglefowl hens are closer in size to female peacock-pheasants, but the latter are still slightly heavier-bodied and less upright in stance.

  • Juveniles and Females: Both species’ females and young are less ornamented, but Grey Peacock-Pheasant females and immatures still show green eyespots on the wings and tail, and a bushy crest. Red Junglefowl hens and juveniles are plain, cryptic brown with no iridescent spots or crest, and have a more chicken-like appearance.
  • Adult Males: Grey Peacock-Pheasant males are greyish brown with finely spotted green eyespots, elongated bushy crest, bare pink or yellow facial skin, and white throat. Red Junglefowl roosters are much brighter: golden or red hackle feathers on the neck, iridescent blue/green/purple tail with long, arching sickle feathers, and a large red comb and wattle. The peacock-pheasant lacks any red comb or wattle, and its tail is shorter and rounded, not arched.
  • Seasonal Variation: Red Junglefowl males undergo an eclipse plumage (June–October) where their back turns black with scattered red-orange plumes, but still lack eyespots or a bushy crest. Female eclipse plumage is not distinguishable from their usual drab brown. Grey Peacock-Pheasant does not have a described seasonal molt affecting field marks.

Grey Peacock-Pheasant is typically solitary or in pairs, moving quietly through dense undergrowth and rarely seen in the open. They are shy and secretive, often detected by their movement or brief glimpses of their eyespots. Red Junglefowl are more likely to be found in small flocks (one or a few males with several females), foraging openly at forest edges or clearings. Junglefowl are more likely to flush into short, direct flight when disturbed, while peacock-pheasants prefer to run or slip away into cover. Junglefowl males are territorial and may be seen crowing from a perch or open ground, a behavior not shown by peacock-pheasants.

Both species occur in forested habitats of Southeast Asia, but Grey Peacock-Pheasant is more strictly tied to dense, undisturbed forest interiors, especially in lowland and foothill areas. Red Junglefowl is more adaptable, found in a wider range of habitats including secondary growth, forest edges, plantations, and even near villages. Junglefowl are more likely to be seen in open or semi-open areas, while peacock-pheasants are rarely seen outside thick cover.

Red Junglefowl males are famous for their loud, far-carrying crow (“cock-a-doodle-doo”), which is used to advertise territory and attract mates. This call is diagnostic and not given by peacock-pheasants. Grey Peacock-Pheasant is generally quiet, with no described loud or distinctive vocalizations in the sources provided.

Wijzigingen weggooien?

Je hebt niet-opgeslagen wijzigingen. Als je nu weggaat, gaan die verloren.

Spiegelpauw · Bankivahoen · Mijn lastige vogels