Motmot

Roodstaartamazilia vs Blauwborstamazilia

Amazilia tzacatl versus Polyerata amabilis

Oefenen

Speel een quiz met Roodstaartamazilia en Blauwborstamazilia

Roodstaartamazilia (Amazilia tzacatl) Roodstaartamazilia
Blauwborstamazilia (Polyerata amabilis) Blauwborstamazilia

Media

Laden…

Kort gezegd

Het meest betrouwbare veldkenmerk om Roodstaartamazilia van Blauwborstamazilia te scheiden, is de staart: Roodstaartamazilia toont altijd een voornamelijk roestkleurige (kastanjebruine) staart met slechts beperkte groene tips en buitenste webben, terwijl Blauwborstamazilia een staart heeft die veel donkerder is en geen uitgebreide roestkleur vertoont. In alle verenkleedvariaties toont Roodstaartamazilia ook meer roestkleur op de bovenstaartdekkveren en onderstaartdekkveren, en zijn onderzijde is lichter met een grijzige of witte buik, terwijl Blauwborstamazilia een meer uniforme groenachtige of blauwachtige onderzijde heeft. Juveniele Roodstaartamazilia kunnen een kaneelachtige was op de lagere borst en het stuitje vertonen, wat Blauwborstamazilia nooit heeft. De kleur en structuur van de snavel verschillen ook subtiel. Deze kenmerken zijn zichtbaar zowel wanneer ze zitten als in de vlucht, maar de kleur van de staart is de meest consistente scheiding bij alle leeftijden.

Herkenningstips

  1. Staartkleur is het beste veldkenmerk: Roodstaartamazilia toont altijd een voornamelijk roestkleurige (kastanjebruine) staart, zichtbaar zowel wanneer hij zit als in de vlucht. De staart van Blauwborstamazilia is veel donkerder, mist uitgebreide roestkleur.
  2. Bovenstaart- en onderstaartdekkveren: Roodstaartamazilia heeft kastanjebruine bovenstaart- en onderstaartdekkveren; Blauwborstamazilia niet. Controleer op deze roestkleurige vlekken wanneer de vogel zijn staart opent of van positie verandert.
  3. Juveniele/onvolwassen onderzijde: Juveniele Roodstaartamazilia vertonen een kaneelachtige was op de lagere borst en zijkanten, en kaneelgetipte onderrug/stuitveren. Juveniele Blauwborstamazilia zijn meer uniform onder en missen enige kaneeltinten.
  4. Buik kleur: Volwassen Roodstaartamazilia hebben een grijze lagere borst en een witte buik, wat contrasteert met de groene bovenborst. Blauwborstamazilia is meer uniform onder, met groenachtige of blauwachtige tinten die door de onderzijde lopen.
  5. Keelpatroon: Mannelijke Roodstaartamazilia hebben groene kelen met dunne witte scalloping; vrouwelijke Roodstaartamazilia vertonen meer uitgesproken scalloping. De kelen van Blauwborstamazilia zijn meer uniform en missen deze scalloping.
  6. Snavelkleur: Roodstaartamazilia heeft een bicolore snavel (rode basis, zwarte punt), vooral duidelijk van dichtbij. De snavel van Blauwborstamazilia is meestal donkerder in het algemeen, soms lijkt hij helemaal donker.
  7. Habitatcontext: In open gebieden, tuinen en bij voeders is Roodstaartamazilia waarschijnlijker. In vochtige bosinterieurs of zwaar gedegradeerde voormalige bossen is Blauwborstamazilia waarschijnlijker, hoewel er overlap optreedt aan de randen.
  8. Gedrag bij voeders: Roodstaartamazilia is opmerkelijk agressief en dominant bij voeders, vaak andere kolibries achtervolgend. Blauwborstamazilia is minder agressief.
  9. Zittende houding: Roodstaartamazilia zit vaak opvallend in het open veld, met de staart iets geopend of gekanteld, en toont de roestkleur. Blauwborstamazilia zit waarschijnlijker in dichtere dekking.
  10. Vocalisaties: Als je een harde, klappende 'tchik-tchik' of een ratelende 'chirr-rr-rr-rr-rr' hoort, is Roodstaartamazilia waarschijnlijk. De vocalisaties van Blauwborstamazilia zijn minder goed bekend en niet onderscheidend in het veld.
  11. Seksverschillen: Vrouwelijke Roodstaartamazilia zijn lichter onder met meer uitgesproken keel scalloping; vrouwelijke Blauwborstamazilia zijn meer uniform.
  12. Subspecies variatie: Roodstaartamazilia vertoont enige geografische variatie in snavelkleur en staartpatroon, maar behoudt altijd de roestkleurige staart als een belangrijk kenmerk. Blauwborstamazilia benadert deze kleur niet in enige subspecies.
  13. Vluchtweergaven: Zelfs in snelle vluchtweergaven flitst de roestkleurige staart van Roodstaartamazilia duidelijk, terwijl de staart van Blauwborstamazilia donker blijft.
  14. Valstrikken: Vertrouw niet op de algemene groene kleur of grootte, aangezien beide soorten in deze opzichten vergelijkbaar zijn. Focus op de kleur van de staart en onderzijde.
  15. Wanneer kenmerken falen: In slecht licht kan de roestkleurige staart van Roodstaartamazilia donkerder lijken, maar hij zal nooit zo uniform donker zijn als Blauwborstamazilia. Zoek naar enige hint van roestkleur in de staart of onderstaartregio om Roodstaartamazilia te bevestigen.

Grootte

Roodstaartamazilia is een middelgrote kolibrie, 9–11 cm lang en ongeveer 5 g zwaar [wikipedia]. Blauwborstamazilia is vergelijkbaar in grootte, maar de beschikbare notities specificeren geen precieze metingen voor directe vergelijking. In het veld is grootte alleen geen betrouwbare scheiding tussen deze twee soorten, aangezien beide binnen dezelfde algemene grootteklasse vallen en uitgebreid overlappen.

Verenkleed

Gedrag

Roodstaartamazilia staat bekend om zijn agressiviteit bij voeders en nestelt soms in losse kolonies. Het komt voor in open gebieden, tuinen en bosranden, vaak opvallend zittend. Blauwborstamazilia is minder agressief en meer geassocieerd met dichtere, vochtiger bossen en gedegradeerd bos. Beide soorten zweven en voeden zich op de typische kolibrie manier, maar Roodstaartamazilia is waarschijnlijker te zien in open, verstoorde of door mensen aangepaste habitats.

Habitat

Roodstaartamazilia geeft de voorkeur aan open, niet-bosrijke habitats zoals open plekken, tuinen, bosranden en jonge secundaire groei. Het is gebruikelijk bij voeders en in verstoorde gebieden. Blauwborstamazilia is meer gebonden aan subtropische of tropische vochtige laaglandbossen en zwaar gedegradeerde voormalige bossen. Hoewel de gebieden overlappen in Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika, is Roodstaartamazilia waarschijnlijker in open of randhabitats, terwijl Blauwborstamazilia waarschijnlijker is in vochtige bosinterieurs of randen.

Geluid

Roodstaartamazilia geeft een gevarieerd, hoog, dun, piepend lied en harde, klappende 'tchik-tchik' roepen, soms herhaaldelijk, evenals droge, harde chips en ratelende 'chirr-rr-rr-rr-rr' noten. Er zijn geen gedetailleerde vocalisatie notities voor Blauwborstamazilia in de verstrekte bronnen, dus de stem is geen betrouwbare scheiding tenzij de kenmerkende roepen van Roodstaartamazilia worden gehoord.

Stuur een betere beschrijving

Gebruik dezelfde onderdelen als de vergelijking. Je tekst staat meteen live.

The most reliable field mark to separate Rufous-tailed Hummingbird from Blue-chested Hummingbird is the tail: Rufous-tailed always shows a mostly rufous (chestnut-brown) tail with only limited green at the tips and outer webs, while Blue-chested Hummingbird has a tail that is much darker and lacks extensive rufous. In all plumages, Rufous-tailed also shows more rufous on the uppertail coverts and undertail coverts, and its underparts are paler with a grayish or whitish belly, while Blue-chested has a more uniform greenish or bluish underside. Juvenile Rufous-tailed Hummingbirds can show a cinnamon wash on the lower breast and rump, which Blue-chested never has. Bill color and structure also differ subtly. These marks are visible both when perched and in flight, but the tail color is the most consistent separator at all ages.

  1. Tail color is the single best field mark: Rufous-tailed Hummingbird always shows a mostly rufous (chestnut-brown) tail, visible both when perched and in flight. Blue-chested Hummingbird's tail is much darker, lacking extensive rufous.
  2. Uppertail and undertail coverts: Rufous-tailed has chestnut-brown uppertail and undertail coverts; Blue-chested does not. Check for these rufous patches when the bird fans its tail or shifts position.
  3. Juvenile/immature underparts: Juvenile Rufous-tailed Hummingbirds show a cinnamon wash on the lower breast and sides, and cinnamon-tipped lower back/rump feathers. Blue-chested juveniles are more uniform below and lack any cinnamon tones.
  4. Belly color: Rufous-tailed adults have a gray lower breast and white belly, contrasting with the green upper breast. Blue-chested is more uniform below, with greenish or bluish tones extending through the underparts.
  5. Throat pattern: Rufous-tailed males have green throats with thin white scalloping; females show more pronounced scalloping. Blue-chested throats are more uniform and lack this scalloping.
  6. Bill color: Rufous-tailed has a bicolored bill (red base, black tip), especially obvious at close range. Blue-chested's bill is usually darker overall, sometimes appearing all dark.
  7. Habitat context: In open areas, gardens, and at feeders, Rufous-tailed is more likely. In humid forest interiors or heavily degraded former forest, Blue-chested is more likely, though overlap occurs at edges.
  8. Behavior at feeders: Rufous-tailed is notably aggressive and dominant at feeders, often chasing other hummingbirds. Blue-chested is less aggressive.
  9. Perched posture: Rufous-tailed often perches conspicuously in open, with tail slightly fanned or cocked, showing off the rufous color. Blue-chested is more likely to perch in denser cover.
  10. Vocalizations: If you hear a hard, smacking 'tchik-tchik' or a rattling 'chirr-rr-rr-rr-rr,' Rufous-tailed is likely. Blue-chested's vocalizations are less well known and not distinctive in the field.
  11. Sex differences: Female Rufous-taileds are paler below with more pronounced throat scalloping; Blue-chested females are more uniform.
  12. Subspecies variation: Rufous-tailed shows some geographic variation in bill color and tail pattern, but always retains the rufous tail as a key mark. Blue-chested does not approach this coloration in any subspecies.
  13. Flight views: Even in quick flight views, the rufous tail of Rufous-tailed Hummingbird flashes distinctly, while Blue-chested's tail remains dark.
  14. Pitfalls: Do not rely on overall green coloration or size, as both species are similar in these respects. Focus on tail and underpart color.
  15. When marks fail: In poor light, the rufous tail of Rufous-tailed may appear darker, but it will never be as uniformly dark as Blue-chested. Look for any hint of rufous in the tail or undertail region to confirm Rufous-tailed.

Rufous-tailed Hummingbird is a medium-sized hummingbird, 9–11 cm in length and about 5 g in weight [wikipedia]. Blue-chested Hummingbird is similar in size, but the available notes do not specify precise measurements for direct comparison. In the field, size alone is not a reliable separator between these two species, as both are within the same general size class and overlap extensively.

  • Juveniles/immatures: Rufous-tailed Hummingbird juveniles have a distinctive cinnamon wash to the lower breast and sides, and the lower back and rump feathers are tipped cinnamon. This is absent in Blue-chested Hummingbird juveniles, which are more uniform below and lack any cinnamon tones.
  • Tail: At all ages, Rufous-tailed Hummingbird shows a mostly chestnut-brown (rufous) tail with only limited bronze-green on the outer webs and tips. Blue-chested Hummingbird has a much darker tail, lacking the extensive rufous; its tail is more uniformly dark or greenish-black.
  • Underparts: Adult Rufous-tailed Hummingbird males have a green throat and upper breast, gray lower breast, white belly, and chestnut undertail coverts. Females are paler below with more pronounced scalloping on the throat. Blue-chested Hummingbird is more uniform below, with greenish or bluish tones extending through the underparts and lacking the pale gray/white belly and rufous undertail.
  • Uppertail/undertail coverts: Rufous-tailed shows chestnut-brown uppertail and undertail coverts; Blue-chested does not.
  • Bill: Rufous-tailed has a bicolored bill (red base, black tip); Blue-chested's bill is usually darker overall.

Rufous-tailed Hummingbird is known for being aggressive at feeders and sometimes nests in loose colonies. It frequents open areas, gardens, and forest edges, often perching conspicuously. Blue-chested Hummingbird is less aggressive and more associated with denser, moister forests and degraded woodland. Both species hover and feed in typical hummingbird fashion, but Rufous-tailed is more likely to be seen in open, disturbed, or human-modified habitats.

Rufous-tailed Hummingbird prefers open, non-forested habitats such as clearings, gardens, forest edges, and young secondary growth. It is common at feeders and in disturbed areas. Blue-chested Hummingbird is more tied to subtropical or tropical moist lowland forest and heavily degraded former forest. While ranges overlap in Central America and northern South America, Rufous-tailed is more likely in open or edge habitats, while Blue-chested is more likely in humid forest interiors or edges.

Rufous-tailed Hummingbird gives a varied, high, thin, squeaky song and hard, smacking 'tchik-tchik' calls, sometimes repeated insistently, as well as dry, hard chips and rattling 'chirr-rr-rr-rr-rr' notes. There are no detailed vocalization notes for Blue-chested Hummingbird in the provided sources, so voice is not a reliable separator unless Rufous-tailed's distinctive calls are heard.

Wijzigingen weggooien?

Je hebt niet-opgeslagen wijzigingen. Als je nu weggaat, gaan die verloren.

Roodstaartamazilia · Blauwborstamazilia · Mijn lastige vogels