Motmot

Kalkoenibis vs Hadadaibis

Geronticus calvus versus Bostrychia hagedash

Oefenen

Speel een quiz met Kalkoenibis en Hadadaibis

Kalkoenibis (Geronticus calvus) Kalkoenibis
Hadadaibis (Bostrychia hagedash) Hadadaibis

Media

Laden…

Kort gezegd

Het meest betrouwbare veldkenmerk is het kale, witachtige hoofd met een rode kroon van de Kalkoenibis, wat nooit wordt getoond door de Hadadaibis. Juveniele Kalkoenibissen zijn dof grijs maar tonen nog steeds het kale hoofd, terwijl Hadadaibissen van alle leeftijden een gevederd hoofd hebben met een smalle witte wangstreep. In de vlucht zijn beide grote donkere ibissen met enige glans op de vleugels, maar de Kalkoenibis is over het algemeen meer iriserend en mist het kenmerkende witte gezichtsteken van de Hadada. Habitaten overlappen in open gebieden, maar de Kalkoenibis is een hoogland specialist, meestal gezien in afgelegen graslanden of op kliffen, terwijl de Hadada algemeen is in tuinen en stedelijke gebieden. De roep is ook heel verschillend: Hadada is beroemd luid en schor, terwijl de Kalkoenibis veel stiller is.

Herkenningstips

  1. Kaal, witachtig hoofd met rode kroon (Kalkoenibis): Alleen de Kalkoenibis heeft een kaal, gerimpeld, witachtig hoofd met een rode koepelvormige kroon. Dit is zichtbaar op alle leeftijden en is het meest betrouwbare veldkenmerk. Hadadaibis heeft altijd een gevederd hoofd.
  2. Witte wangstreep (Hadadaibis): Hadadaibis heeft een smalle, witte, horizontale wangstreep (soms een 'snor' genoemd), die de mondhoeken niet bereikt. Kalkoenibis toont deze eigenschap nooit.
  3. Hoofdbevedering (alle leeftijden): Juveniele Kalkoenibis is dof grijs maar nog steeds kaal; Hadadaibis van alle leeftijden heeft een gevederd hoofd.
  4. Snavelkleur: Kalkoenibis heeft altijd een lange, naar beneden gebogen rode snavel. Hadadaibis heeft een grijs- tot zwarte snavel, met een rode basis alleen tijdens het broedseizoen (en zelfs dan, alleen op de bovenkaak).
  5. Pootkleur: Kalkoenibis heeft rode poten; Hadadaibis heeft zwartachtige poten, waarbij de bovenkant van de tenen alleen bij het begin van het broedseizoen rood wordt.
  6. Algemene verenkleedglans: Kalkoenibis is over het algemeen meer iriserend (groen, violet, brons, koper op de schouders), vooral bij goed licht. Hadadaibis heeft een paarse glans die beperkt is tot de vleugels.
  7. Lichaamskleur: Kalkoenibis is donker groenachtig met een blauwgroene nek; Hadadaibis is over het algemeen grijsbruin.
  8. Juveniele verwarring: Jonge Kalkoenibis is dof grijs maar nog steeds kaal; jonge Hadadaibis lijkt op een doffere volwassene maar heeft altijd een gevederd hoofd en een witte wangstreep.
  9. Vluchtprofiel: Beide zijn grote, breedvleugelige ibissen, maar Kalkoenibis is uniformer donker en iriserend, terwijl Hadadaibis de witte wangstreep zelfs in de vlucht van dichtbij kan tonen.
  10. Vocalisatie: Hadadaibis is extreem luid, met luide, schorre roepen die vaak worden gehoord voordat de vogel wordt gezien. Kalkoenibis is veel stiller.
  11. Habitatcontext: Kalkoenibis wordt gevonden in afgelegen, hoogland graslanden en kliffen, zelden in de buurt van mensen. Hadadaibis is algemeen in tuinen, parken en stedelijke gebieden, vaak rond mensen.
  12. Voedingsgedrag: Kalkoenibis zoekt voedsel in open, kort gras of bewerkte velden, en vermijdt hoog gras en wetlands. Hadadaibis zoekt voedsel in zachte grond, gazons en zelfs bloembedden.
  13. Groepsgrootte: Kalkoenibis wordt vaak gezien in kleine groepen of kolonies, vooral in de buurt van kliffen. Hadadaibis wordt vaak alleen of in kleine groepen gezien, vooral in stedelijke omgevingen.
  14. Seizoensgebonden kenmerken: Hadadaibis toont meer rood op de snavel en tenen alleen in het broedseizoen; Kalkoenibis heeft altijd een rode snavel en poten.
  15. Verspreiding: Kalkoenibis is een lokale endemische soort in Zuid-Afrika, terwijl Hadadaibis wijdverspreid is in Sub-Sahara Afrika. Als je het in een stad of laaglandwetland ziet, is de kans veel groter dat het een Hadada is.

Grootte

Beide soorten zijn grote ibissen, maar Hadadaibis is iets langer (ongeveer 76 cm) en zwaarder (gemiddeld volwassen gewicht 1,2 kg) [wikipedia]. Kalkoenibis is ook groot, maar specifieke metingen worden niet gegeven in de aantekeningen; beide zijn vergelijkbaar in bulk. In het veld is grootte alleen geen betrouwbare scheiding, vooral op afstand of in de vlucht.

Verenkleed

Gedrag

Kalkoenibis wordt vaker gezien in afgelegen, open hoogland graslanden of op kliffen, waar ze in groepen of kolonies voedsel zoeken, en is over het algemeen voorzichtig. Hadadaibis is zeer tolerant tegenover mensen, vaak gezien terwijl ze voedsel zoeken in tuinen, gazons en stedelijke parken, en is veel benaderbaarder. Beide soorten zoeken voedsel door de grond te doorboren naar ongewervelden, maar Hadada is vooral bekend om te voeden in zachte grond en zelfs in woonwijken. Kalkoenibis zoekt meer voedsel in open, kort gras of bewerkte velden, en vermijdt hoog gras.

Habitat

Kalkoenibis is een specialist in hoogland en berggraslanden, nestelend op kliffen en voedsel zoekend in open, vaak afgelegen gebieden van Zuid-Afrika. Het vermijdt moerassige of dicht begroeide gebieden. Hadadaibis is wijdverspreid in Sub-Sahara Afrika, gevonden in een breed scala aan habitats, waaronder wetlands, cultuurland, tuinen en stedelijke parken. Het is veel waarschijnlijker om gezien te worden in de buurt van menselijke bewoning en in laaglandgebieden.

Geluid

Hadadaibis is extreem vocaal, met een luide, kenmerkende "haa-haa-haa-de-dah" roep, vooral in de vlucht bij zonsopgang en zonsondergang, en een enkele luide "haaaa" wanneer hij rust. Deze roepen zijn onmiskenbaar en vaak het eerste teken van de soort. Kalkoenibis is veel stiller en produceert niet de luide, schorre roepen van Hadada; zijn vocalisaties worden in de aantekeningen niet als diagnostisch beschreven.

Stuur een betere beschrijving

Gebruik dezelfde onderdelen als de vergelijking. Je tekst staat meteen live.

The single most reliable field mark is the bare, whitish head with a red crown of the Southern Bald Ibis, which is never shown by Hadada Ibis. Juvenile Southern Bald Ibises are dull grey but still show the bald head, while Hadada Ibis of all ages have feathered heads with a narrow white cheek stripe. In flight, both are large dark ibises with some wing gloss, but the Southern Bald Ibis is more iridescent overall and lacks the Hadada's distinctive white facial mark. Habitats overlap in open country, but Southern Bald Ibis is a highland specialist, usually seen in remote grasslands or on cliffs, while Hadada is common in gardens and urban areas. Calls are also very different: Hadada is famously loud and raucous, while Southern Bald Ibis is much quieter.

  1. Bare, whitish head with red crown (Southern Bald Ibis): Only Southern Bald Ibis has a bald, wrinkled, whitish head with a red dome-shaped crown. This is visible at all ages and is the most reliable field mark. Hadada Ibis always has a feathered head.
  2. White cheek stripe (Hadada Ibis): Hadada Ibis has a narrow, white, horizontal cheek stripe (sometimes called a 'moustache'), which does not reach the mouth corners. Southern Bald Ibis never shows this feature.
  3. Head feathering (all ages): Juvenile Southern Bald Ibis is dull grey but still bald-headed; Hadada Ibis of all ages has a feathered head.
  4. Bill color: Southern Bald Ibis has a long, down-curved red bill at all times. Hadada Ibis has a grey-to-black bill, with a red base only during breeding season (and even then, only on the upper mandible).
  5. Leg color: Southern Bald Ibis has red legs; Hadada Ibis has blackish legs, with the upper surface of the toes turning red only at the onset of breeding.
  6. Overall plumage gloss: Southern Bald Ibis is more iridescent overall (green, violet, bronze, copper on shoulders), especially in good light. Hadada Ibis has a purple gloss limited to the wings.
  7. Body color: Southern Bald Ibis is dark greenish with blue-green neck; Hadada Ibis is grey-brown overall.
  8. Juvenile confusion: Young Southern Bald Ibis is dull grey but still bald-headed; young Hadada Ibis looks like a duller adult but always has a feathered head and white cheek stripe.
  9. Flight profile: Both are large, broad-winged ibises, but Southern Bald Ibis is more uniformly dark and iridescent, while Hadada Ibis may show the white cheek stripe even in flight at close range.
  10. Vocalization: Hadada Ibis is extremely noisy, with loud, raucous calls often heard before the bird is seen. Southern Bald Ibis is much quieter.
  11. Habitat context: Southern Bald Ibis is found in remote, highland grasslands and cliffs, rarely near humans. Hadada Ibis is common in gardens, parks, and urban areas, often around people.
  12. Foraging behavior: Southern Bald Ibis forages in open, short grass or ploughed fields, avoiding tall grass and wetlands. Hadada Ibis forages in soft soil, lawns, and even flower beds.
  13. Group size: Southern Bald Ibis often seen in small flocks or colonies, especially near cliffs. Hadada Ibis is often seen singly or in small groups, especially in urban settings.
  14. Seasonal marks: Hadada Ibis shows more red on bill and toes only in breeding season; Southern Bald Ibis always has red bill and legs.
  15. Range: Southern Bald Ibis is a local southern African endemic, while Hadada Ibis is widespread across sub-Saharan Africa. If seen in a city or lowland wetland, Hadada is far more likely.

Both species are large ibises, but Hadada Ibis is slightly longer (about 76 cm) and heavier (mean adult mass 1.2 kg) [wikipedia]. Southern Bald Ibis is also large, but specific measurements are not given in the notes; both are comparable in bulk. In the field, size alone is not a reliable separator, especially at a distance or in flight.

  • Juvenile/immature birds: Southern Bald Ibis juveniles are mostly dull grey with a bare, whitish head and red crown, lacking the iridescent gloss of adults. Hadada Ibis immatures look like adults: grey-brown overall, feathered head, and a narrow white cheek stripe, with some purple gloss on the wings.
  • Adults: Southern Bald Ibis is dark green with strong iridescence (green, violet, bronze), blue-green neck, and coppery shoulders. The head is bald, whitish, and topped with a red crown. Hadada Ibis adults are grey-brown with a purple gloss on the wings, feathered head, and a narrow white horizontal cheek stripe (not reaching the bill), with no bare skin. Hadada's bill is mostly blackish, with a red base only in breeding season.
  • In flight: Both show dark wings with some gloss, but Southern Bald Ibis is more uniformly iridescent and lacks Hadada's white facial mark. No distinctive upperwing panel or trailing edge is described for either species in the notes.

Southern Bald Ibis is more often seen in remote, open highland grasslands or on cliffs, foraging in groups or colonies, and is generally wary. Hadada Ibis is highly tolerant of humans, often seen foraging in gardens, lawns, and urban parks, and is much more approachable. Both species forage by probing the ground for invertebrates, but Hadada is especially known for feeding in soft soil and even in residential areas. Southern Bald Ibis forages more in open, short grass or ploughed fields, avoiding tall grass.

Southern Bald Ibis is a highland and mountain grassland specialist, nesting on cliffs and foraging in open, often remote areas of southern Africa. It avoids marshy or densely vegetated areas. Hadada Ibis is widespread across sub-Saharan Africa, found in a broad range of habitats including wetlands, cultivated land, gardens, and urban parks. It is much more likely to be seen near human habitation and in lowland areas.

Hadada Ibis is extremely vocal, giving a loud, distinctive "haa-haa-haa-de-dah" call, especially in flight at dawn and dusk, and a single loud "haaaa" when roosting. These calls are unmistakable and often the first sign of the species. Southern Bald Ibis is much quieter and does not produce the loud, raucous calls of Hadada; its vocalizations are not described as diagnostic in the notes.

Wijzigingen weggooien?

Je hebt niet-opgeslagen wijzigingen. Als je nu weggaat, gaan die verloren.

Kalkoenibis · Hadadaibis · Mijn lastige vogels